Ευρωεκλογές ακραίας τεχνητής πόλωσης με σχετικά ισχυρό δικομματισμό ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ (57%), έξι παίχτες στο γήπεδο και τους Χρυσαυγίτες στη γωνία

       Πολλά και ποικίλα είναι τα μηνύματα που έστειλε ο λαός την περασμένη Κυριακή, κυρίως μέσω της κάλπης των ευρωεκλογών, δεδομένου ότι η πολυκομματική σύνθεση πολλών συνδυασμών στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές «θόλωσε» τρόπον τινά το χάρτη του συσχετισμού δυνάμεων στην Αυτοδιοίκηση, όπως επιδίωξε και κατάφερε ως ένα βαθμό ο ΣΥΡΙΖΑ. 

      Το κυρίαρχο συμπέρασμα που εξάγεται, είναι, παρά την έντονη πολιτική όξυνση που προκάλεσαν σκοπίμως οι ηγεσίες της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, το ποσοστό του διπολισμού δεν έσπασε το φράγμα του 60%, έφθασε μόλις το 57%, το οποίο μολονότι δεν είναι διόλου αμελητέο, υπολείπεται τουλάχιστον κατά εξήμισι ποσοστιαίες μονάδες αυτού που είχαν συγκεντρώσει τα δύο κόμματα στις βουλευτικές εκλογές του 2015 (63,55%). Αποτελεί, πάντως, χωρίς αμφιβολία, αρκούντως υψηλό ποσοστό για ευρωεκλογές (στις προηγούμενες του 2014 ήταν μόνο 49,28%) και αποτελεί ισχυρή αφετηρία για ενδεχόμενη εκτίναξή του σε ακόμη πιο υψηλό επίπεδο στις εθνικές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 7 Ιουλίου. Άλλωστε, θεωρείται σίγουρο πως οι πρόεδροι του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ θα προσπαθήσουν να πολώσουν ακόμη περισσότερο την προεκλογική ατμόσφαιρα, προκειμένου να συμπιέσουν τις δυνάμεις των υπολοίπων τεσσάρων κομμάτων που πέρασαν τον πήχη του 3% για την εκπροσώπησή τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και των μικρότερων που δεν το κατάφεραν και συγκροτούν όλα μαζί μία εκλογική δύναμη της τάξεως του 21%. 

Σε τροχιά περιθωριοποίησης η Χρυσή Αυγή

      Ένα δεύτερο μήνυμα, το σημαντικότερο από πολιτικής και ιστορικής αξίας, είναι η θεαματική πολιτική και εκλογική συρρίκνωση της φασιστικής εγκληματικής Οργάνωσης Χρυσή Αυγή, τάση, που εφόσον σταθεροποιηθεί και στις ερχόμενες εθνικές εκλογές, θα σηματοδοτήσει την επιβεβαίωση της λαϊκής βούλησης για πλήρη περιθωριοποίηση του ναζιστικού κόμματος. Ήδη, έχασε πάνω από 105.000 ψηφοφόρους σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2015 και τη μισή δύναμή του (263.000) από τις ευρωεκλογές του 2014!

       Η ΝΔ πέτυχε μία εντυπωσιακή νίκη σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, που της δίνει ισχυρό -θεωρητικά μη ανατρέψιμο- προβάδισμα για εναλλαγή στην κυβέρνηση, με το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛ. και το ΚΚΕ να είναι τα μόνα κόμματα που κατάφεραν να αντέξουν στην πίεση της διπολικής μέγγενης, χωρίς ωστόσο να παρουσιάσουν ικανοποιητικές επιδόσεις στις κάλπες. 

Άλλαξε ο «Μανωλιός» στην Ακροδεξιά

        Αντίθετα, τα προσωποπαγή κόμματα, τα οποία επένδυσαν μονοπωλιακά στο Μακεδονικό, όπως οι ΑΝ.ΕΛ. του Πάνου Καμμένου, η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ του Βασίλη Λεβέντη, ο ΛΑ.Ο.Σ. του Γιώργου Καρατζαφέρη, η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ, η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ του Θάνου Τζήμερου και η ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ, αλλά και Το Ποτάμι του διαρκώς αμφιταλαντευόμενου Σταύρου Θεοδωράκη, υπέστησαν συντριπτική αποδυνάμωση στα όρια αμφισβήτησης της πολιτικής επιβίωσής τους. 

Την ίδια τύχη επιφύλαξε το εκλογικό σώμα και στις μικρές, συμπληρωματικές, υποκατάστατες πολιτικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ του Πάνου Λαφαζάνη, ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ της Ζωής Κωνσταντοπούλου, ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη και ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

       Στη θέση τους, αναδύθηκε, αποσπώντας δυνάμεις κυρίως από τη Χρυσή Αυγή, τους ΑΝ.ΕΛ. και την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ, το επίσης μονοπρόσωπο ακροδεξιό κόμμα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ του Κυριάκου Βελόπουλου. Συγκέντρωσε συνολικά κοντά στις 235.000 ψήφους (4,18%) και εξασφάλισε μία έδρα στην Ευρωβουλή.

Μελανή ήττα στο σταυροδρόμι ανακατατάξεων για τον ΣΥΡΙΖΑ

       Βαριά πολιτική και εκλογική ήττα, με σημαντική απώλεια δυνάμεων, έπληξε την «κυβερνώσα Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ. Προσώρας, δε φαίνεται να απειλείται η θέση του ως πόλος εν δυνάμει μελλοντικής διεκδίκησης της εξουσίας. Αν, παρά ταύτα, η πτωτική τροχιά του δεν ανακοπεί στην εκλογική αναμέτρηση του Ιουλίου και η αποδυνάμωσή του συνδυαστεί με πιθανές εσωτερικές ανακατατάξεις δυνάμεων στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛ., δεν αποκλείεται να χάσει το «προνόμιο» του κυβερνητικού πολιτικού σχηματισμού. Έχασε κοντά στις 600.000 ψήφους από τις εθνικές εκλογές του 2015 και 185.000 από τις ευρωεκλογές του 2014.

Με φουσκωμένα πανιά η πλεύση της ΝΔ

      Μεγάλη κερδισμένη και από τις τρεις κάλπες εξέρχεται η ΝΔ, ανακτώντας σημαντικό μέρος των δυνάμεων που είχε απολέσει σε προηγούμενες μάχες. Καταγράφει άνοδο περίπου 333.000 ψήφων σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2015 και πάνω από 561.000 σε σύγκριση με τις ευρωεκλογές του 2014. Πάντως, παρά την εντυπωσιακή δυναμική του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η προοπτική της αυτοδυναμίας στην κάλπη του Ιουλίου παραμένει δύσκολος στόχος, γιατί μαζί με την ενίσχυσή της με νέες εκλογικές δυνάμεις πρέπει να συνυπάρξουν και άλλες εγγυητικές προϋποθέσεις (περιορισμός των κοινοβουλευτικών κομμάτων κ.α.).     

Παράταση χρόνου για το ξεκαθάρισμα της κατάστασης στο ΠΑΣΟΚ

       Το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛ. κατέκτησε την πολυπόθητη τρίτη θέση στη σειρά κατάταξης, που του εξασφαλίζει το ρόλο του ρυθμιστή των εξελίξεων, σε περίπτωση που κληθεί να συμμετάσχει ως συνεταίρος στο διάδοχο κυβερνητικό σχήμα, που θα προκύψει μετά τις 7 Ιουλίου. Διατήρησε τις δυνάμεις του και, πρωτίστως, το ψυχολογικό πλεονέκτημα ότι μπορεί να ελπίζει σε ένα πιο μαζικό «επαναπατρισμό»δυνάμεων από τη δεξαμενή της «Κεντροαριστεράς»του απερχόμενου ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που δεν κατόρθωσε να κάνει την Κυριακή, ώστε να επαληθεύσει την ορμητική επάνοδό του για την ανακατάληψη του εδάφους στην εγχώρια Σοσιαλδημοκρατία.     

Κέρδισε περισσότερες από 90.000 ψήφους σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2015 και περίπου 25.000 συγκριτικά με τις ευρωεκλογές του 2014. 

Αναμένεται ωστόσο ότι, αν δε συνεχιστεί η ανοδική πορεία του κόμματος με την εξασφάλιση διψήφιου ποσοστού για την είσοδο στη Βουλή, την επαύριο των προσεχών εκλογών, ενδέχεται να εκδηλωθεί έντονη γκρίνια στο εσωτερικό του, που μπορεί να εκφραστεί και με αμφισβήτηση της ηγεσίας ή ακόμη και με απόρριψη του σεναρίου για πιθανή στήριξη της κυβέρνησης της ΝΔ.

Το ΚΚΕ έχασε το τρένο της αντεπίθεσης

        Πολλές αναγνώσεις χρήζει το εκλογικό αποτέλεσμα και για το ΚΚΕ. Από τη μία, ήταν το μοναδικό από τα μικρά κόμματα που, ενώ δε διαθέτει παραδοσιακή επιρροή στην Αυτοδιοίκηση όπως το ΠΑΣΟΚ και αρνείται οποιαδήποτε συμμαχία ή να περιλάβει στους συνδυασμούς του στελέχη από άλλα κόμματα, κατάφερε να ανταποκριθεί (και σε επίπεδο επάνδρωσης των ψηφοδελτίων του) στην απαιτητική πρόκληση των τριπλών εκλογών. Σε γενικές γραμμές, συγκράτησε τη δύναμή του σε σύγκριση με τις βουλευτικές εκλογές του 2015, λαμβάνοντας σε απόλυτο αριθμό 300.000 ψήφους, εντούτοις, σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2014, έχασε περίπου 50.000. 

Το σπουδαιότερο που απώλεσε, ωστόσο, ήταν το ιστορικά κατακτημένο πλεονέκτημα να κερδίζει ψήφους «αριστερών» και, γενικότερα, «προοδευτικών» ψηφοφόρων από κόμματα της «Κεντροαριστεράς», όπως από το ΠΑΣΟΚ παλαιότερα, που έπαιρναν την κατιούσα, παραδίδοντας την κυβερνητική σκυτάλη στη ΝΔ. Το λάθος που φαίνεται να διέπραξε το κομμουνιστικό κόμμα στις τελευταίες εκλογές, ήταν, ότι πίστεψε πως ο «μεταλλαγμένος» ΣΥΡΙΖΑ θα έφερε με επιτυχία σε πέρας το εγχείρημα για περαιτέρω λεηλασία και ολοκληρωτική σύνθλιψη του «μικρού» ΠΑΣΟΚ. Του πολιτικού «συγγενούς», που φιλοδοξεί να επανακάμψει ως κυρίαρχη δύναμη στο χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας