Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης
Ο μπάσταρδος «γιος της καλογριάς» γεννήθηκε σε μια σπηλιά κοντά στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας το 1782. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια κυνηγημένος κι εγκαταλειμμένος στο Μαυρομμάτι και στη Γράλιστα. Στα δεκαπέντε του, βγήκε στο βουνό. Νεαρός έπεσε στα χέρια του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, ενώ στα 23 του βγήκε Κλέφτης στο βουνό δίπλα στον θρυλικό Κατσαντώνη.
Μετά τη διάλυση της πρώτης πολιορκίας του Μεσολογγίου (31 Δεκεμβρίου 1822) ανάγκασε μέρος του στρατού του Ομέρ Βρυώνη και του Κιουταχή να οπισθοχωρήσει προς το Αγρίνιο. Η φυματίωση από την οποία υπέφερε τον ανάγκασε να πάει στην Ιθάκη όπου οι γιατροί του έδωσαν λίγες ελπίδες ζωής. Όταν επέστρεψε στο Μεσολόγγι και ζήτησε την αρχηγία των ελληνικών όπλων στα Άγραφα, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος τον κατηγόρησε για προδότη! Τελικά η κυβέρνηση τού αναγνώρισε όλους τους βαθμούς και τα αξιώματά του αφού ο Καραϊσκάκης κατέφυγε στο Ναύπλιο.
Το τραγικό τέλος του ήρθε στο σημερινό Νέο Φάληρο κι ενώ αρχιστράτηγος του Αγώνα ήταν ο Άγγλος Τσορτς. Στις 22 Απριλίου του 1827, σε μια μικροσυμπλοκή μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, μια σφαίρα ύποπτης προέλευσης, τον χτύπησε θανάσιμα και πέθανε την επόμενη 23 Απριλίου. Ο θάνατός του, συγκλόνισε τους αγωνιστές και ιδιαίτερα το στράτευμα που ήταν αναγκασμένο να υπακούει στους Άγγλους Τσορτς και Κόχραν.
Η συμφορά μετά το θάνατο του Καραϊσκάκη ολοκληρώθηκε με την πανωλεθρία στη μάχη του Ανάλατου στις 24 Απριλίου και τον περιορισμό της Επανάστασης στο Μοριά, γεγονός που, όπως φάνηκε, εξυπηρετούσε απόλυτα τα μακροπρόθεσμα σχέδια των Άγγλων.
