Όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου «έκλεινε το μάτι» δημοσίως ως πρόεδρος της Βουλής στην ηγετική ομάδα της εγκληματικής ναζιστικής Οργάνωσης Χρυσή Αυγή!

Ήταν 4 Μαρτίου του 2015, όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου, στην πρώτη συνέντευξη Τύπου με την ιδιότητα της προέδρου του Κοινοβουλίου, διατύπωσε, δεύτερη φορά σε μικρό χρονικό διάστημα, τον επικίνδυνο ισχυρισμό ότι οι συνεδριάσεις της Ολομέλειας της Βουλής θα εξαρτώνται από το αν θα είναι παρόντες οι προφυλακισμένοι ­­υπόδικοι τότε- βουλευτές της φασιστικής Οργάνωσης της Χρυσής Αυγής.

    «Ευθέως», όπως είπε η ίδια, «υπάρχει ζήτημα εγκυρότητας ρυθμίσεων που ψηφίστηκαν με ονομαστική ψηφοφορία, έλαβαν λιγότερες από 151 ψήφους και στις συνεδριάσεις αυτές δεν υπήρχε συμμετοχή μελών του Κοινοβουλίου, επειδή δεν τους δόθηκε άδεια…»!

Χρυσαυγίτες σε ρόλο προεκλογικού «ραψωδού» του κόμματος της Ζωής Κωνσταντοπούλου

    Όπως ήταν αναμενόμενο, η τοποθέτηση αυτή απέσπασε τα εύσημα της Χρυσής Αυγής, που δεν έχασε την ευκαιρία να ανταποδώσει τη χείρα πολιτικής στήριξης. Το Γραφείο Τύπου του ναζιστικού μορφώματος έσπευσε να εκδώσει ανακοίνωση με τίτλο: «Σύμφωνη με το Σύνταγμα η τοποθέτηση της προέδρου της Βουλής για τους νόμους που πέρασαν χωρίς τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής».

    Τα «παιχνίδια» αυτά, συνεχίζονται έως σήμερα, όπως διαφαίνεται από «υπόγειες» ροές πολιτικής διαπλοκής. Στελέχη της εγκληματικής Οργάνωσης καλούν υποστηρικτές τους, άλλοτε επωνύμως και άλλοτε ανωνύμως, να στηρίξουν στις εκλογές την «Πλεύση Ελευθερίας», το κόμμα στο οποίο είναι επικεφαλής σήμερα η πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ καταγράφονται και πολιτικές μεταγραφές. 

Στην Ελασσόνα, πρώην κομματάρχης της Χρυσής Αυγής και στη συνέχεια στέλεχος του κόμματος «Έλληνες» του καταδικασμένου Ηλία Κασιδιάρη, δήλωνε ανοιχτά το τελευταίο διάστημα ότι ο ίδιος και άλλοι που προέρχονται από τον ίδιο χώρο θα ψηφίσουν «Πλεύση Ελευθερίας». Σε άλλη περιοχή της Θεσσαλίας, πρώην χρυσαυγίτες βγαίναν φανερά στα χωριά και έξω από τα εκλογικά τμήματα στις 21 Μάϊου, καλώντας να ψηφιστεί η «Πλεύση Ελευθερίας». Το έδαφος είχε καλλιεργηθεί τα προηγούμενα χρόνια και μέσω της συμμετοχής στελεχών της «Πλεύση Ελευθερίας» στα εθνικιστικά συλλαλητήρια για τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Τα «συστημικά» μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν την «Πλεύση Ελευθερίας» ως «αντισυστημικό» κόμμα!

    Εντυπωσιακή είναι και η πανομοιότυπη ευνοϊκή μεταχείριση που απολαμβάνει το αρχηγικό προσωποπαγές κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, από τα «συστημικά» Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, όπως ακριβώς συνέβαινε, επί πολλά χρόνια και με το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής και, μετέπειτα, με το κόμμα «Έλληνες» του καταδικασμένου εγκληματία Ηλία Κασιδιάρη.

Η «Πλεύση Ελευθερίας» προβάλλεται, σε προκλητικό βαθμό, κυρίως από τηλεοπτικούς σταθμούς, ως «νέο», «μη δοκιμασμένο» και «αντισυστημικό» κόμμα, μολονότι η επικεφαλής του είχε διατελέσει βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ το 2012 και πρόεδρος της Βουλής κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το πρώτο εξάμηνο του 2015. Μέσα σε αυτό το διάστημα, συνέβαλε ενεργά και στην εκστρατεία εξαπάτησης του λαού, με τη δήθεν «περήφανη διαπραγμάτευση» για την αποτροπή του τρίτου Μνημονίου και κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος. Παράλληλα, στήριξε όλες τις αντιλαϊκές αποφάσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως τη «συμφωνία-γέφυρα» για παράταση του δεύτερου Μνημονίου τον Φεβρουάριο του 2015 και την κλοπή των αποθεματικών δημόσιων Οργανισμών για την αποπληρωμή του κρατικού χρέους (που κατά τ’ άλλα κατήγγειλε ως «επονείδιστο» μέτρο) τον Απρίλη του 2015.

   Το σύστημα οικονομικής εξουσίας και οι πολιτικοί εκπρόσωποί του έχουν αποδείξει πως αξιοποιούν ποικιλοτρόπως τέτοια «κόμματα μιας χρήσης». Τους επιφυλάσσουν ρόλο πολιτικών αναχωμάτων για την απορρόφηση τμήματος της λαϊκής δυσαρέσκειας και, όποτε οι κυβερνήσεις δυσκολεύονται να προωθήσουν αντιλαϊκούς νόμους, επιστρατεύουν τούς βουλευτές τους, να «βάλουν πλάτη» για να ξεπεραστούν τα εμπόδια-μέσα κι έξω από το Κοινοβούλιο. 

Πόσες φορές δεν το είδε αυτό το έργο ο λαός να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του –και μάλιστα απροκάλυπτα- τα τελευταία δέκα χρόνια; Από το ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ.και τον ρόλο του στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και το δεύτερο Μνημόνιο, μέχρι τη ΔΗΜΑΡ και τη συμμετοχή της στην επόμενη συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Από τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ και τη συγκυβέρνησή τους με τον ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι την Ένωση Κεντρώων, που τροφοδότησε με βουλευτές τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. Και από το Ποτάμι, που επίσης έγινε δεξαμενή εδρών για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που ψήφισε τη Συμφωνία των Πρεσπών, μέχρι το ΜέΡΑ25, που αποτέλεσε πολύτιμο «συμπλήρωμα» για τη στήριξη της τεράστιας μπίζνας της «πράσινης ανάπτυξης».