Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης το «ύστατο αντίο» στο Δημήτρη Χριστόφια στη Λευκωσία

Σε κλίμα έντονης συγκίνησης και οδύνης, παρουσία πλήθους κόσμου, φίλων και συντρόφων, όπως και της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας της Κύπρου, και με τιμές εν ενεργεία προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, έγινε το απόγευμα της Τρίτης στο κοιμητήριο της Έγκωμης στη Λευκωσία, η κηδεία του Δημήτρη Χριστόφια, πρώην προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και πρώην γενικού γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής (Κ.Ε.) του ΑΚΕΛ, που «έφυγε» από τη ζωή την Παρασκευή 21 Ιουνίου, σε ηλικία 73 χρόνων,έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

     Την ελληνική κυβέρνηση εκπροσώπησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, και τη ΝΔ, ο τομεάρχης εξωτερικής πολιτικής του κόμματος, Γιώργος Κουμουτσάκος. Το ΚΚΕ εκπροσώπησε ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, Δημήτρης Κουτσούμπας, επικεφαλής πολυμελούς κλιμακίου στο οποίο συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, οι Γιώργος Μαρίνος, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κ.Ε.και υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων, Νίκος Αμπατιέλος, γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ και μέλος της Γραμματείας της Κ.Ε. και Γιάννης Μανουσογιαννάκης, μέλος της Κ.Ε.

«Με το μέτωπο ψηλά. Γιατί σαν κομμουνιστής και σαν άνθρωπος έκαμες το καθήκον σου»

    Αποχαιρετώντας εκ μέρους του ΑΚΕΛ τον εκλιπόντα, ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, σημείωσε μεταξύ άλλων πως ο Δημήτρης Χριστόφιας «σήκωσε ακόμα ψηλότερα, τον τίτλο του κομμουνιστή, τον τίτλο του ΑΚΕΛιστή, το αξίωμα του γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ, του προέδρου της Βουλής, το αξίωμα του προέδρου της Δημοκρατίας», ενώ αναφέρθηκε αναλυτικά στη ζωή, το έργο και την προσφορά του.

   Ξεχωριστή αναφορά έκανε στον αγώνα του για την επανένωση της Κύπρου σημειώνοντας πως: «Ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν ήταν ο Δημήτρης μόνο των Ελληνοκυπρίων. Ήταν ολόκληρου του κυπριακού λαού. Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Λατίνων, Αρμενίων. Αυτό το κέρδισε με την πολύχρονη προσφορά του στον τόπο».

  Σημείωσε ακόμη πως ο «Δημήτρης Χριστόφιας δεν ήταν μόνο ο Δημήτρης Χριστόφιας της Κύπρου. Είναι μια ιστορική φυσιογνωμία του διεθνούς στερεώματος. Η διεθνής δράση του μέσα από κάθε αξίωμα που ανέλαβε υπήρξε πολυδιάστατη. Πρώτιστος στόχος του πάντα η προώθηση της υπόθεσης της Κύπρου και η δικαίωση της μαρτυρικής μας πατρίδας. Ιδεολογικό υπόβαθρο στην θεώρηση του κόσμου ο συνεπής προλεταριακός του διεθνισμός, που δεν του επέτρεπε, τη βολική για πολλούς, ουδετερότητα. Στάθηκε πάντα αλληλέγγυος στο πλευρό των αγωνιζόμενων λαών. Στάθηκε πάντα ταξικά αλληλέγγυος προς τους εργαζόμενους όλου του κόσμου που μάχονται για το δίκαιο τους. Έλεγε τον ιμπεριαλισμό με το όνομά του και του καταλόγιζε την ευθύνη για τους πολέμους και τη δυστυχία που κυριαρχούν στον σύγχρονο κόσμο».

  «Κλαίνε για σένα σήμερα όλοι αυτοί που τίμησες όσο ζούσες… Οι απλοί και ταπεινοί κλαίνε για σένα. Καρφιτσώνουν σήμερα το δάκρυ τους στο πέτο σου, το τελευταίο και το μεγαλύτερο παράσημο … Φεύγεις όπως ήρθες. Με τα χέρια καθαρά. Έντιμος, αξιοπρεπής και ακέραιος ως το τέλος. Με το μέτωπο ψηλά. Γιατί σαν κομμουνιστής και σαν άνθρωπος έκαμες το καθήκον σου», είπε στον επικήδειο του ο γιος του Δημήτρη Χριστόφια και γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΔΟΝ, Χρίστος Χριστόφιας.

Σε άλλο σημείο του επικήδειου, σημείωσε: «Αγαπούσες πολύ και βαθιά τη νεολαία. Είχες πάντα στην έννοια σου την ΕΔΟΝ, είχες πάντα ως προτεραιότητα σου τους νέους ανθρώπους από κάθε αξίωμα που πέρασες. Εξάλλου με κάθε ευκαιρία έκλεβες χρόνο για να βρεθείς με τους νέους, για να συζητήσεις με τους νέους, για να τους αφουγκραστείς. Αγαπούσες πολύ και βαθιά την Κύπρο και τους ανθρώπους της. Το σύνθημα: «Οι Τούρκοι της Κύπρου δεν είναι εχθροί μας, οι Τούρκοι της Κύπρου είναι αδερφοί μας» ήταν για σένα ευαγγέλιο. Δεν είχες απλώς σχέσεις με τους προοδευτικούς τουρκοκύπριους. Είχες δεσμούς, συντροφικούς, φιλίας και αδελφοσύνης.

Αντίκριζες τον κυπριακό λαό στην ολότητά του. Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Μαρωνίτες, Αρμένηδες και Λατίνους. Έφυγες με τον καημό της μοιρασμένης μας πατρίδας. Ο καημός σου είναι ο όρκος μας. Θα συνεχίσουμε κάθε ώρα, κάθε μέρα, να παλεύουμε, όλο και πιο πολύ, όλοι και πιο πολλοί για να ενώσουμε τον τόπο μας και το λαό μας. Να ‘σαι βέβαιος.

Αντίκριζες την εργατική τάξη ενιαία. Και αγωνιζόσουν γι’αυτήν σε κάθε γωνιά της γης, ο διεθνισμός ήταν βασικό συστατικό της δράσης σου».

   Και κλείνοντας την ομιλία του, ο Χρίστος Χριστόφιας σημείωσε: «Συγκινήσουν εύκολα, δάκρυζες συχνά. Αυτό υποδείκνυαν πολλοί ειρωνικά. Είναι αλήθεια. Βούρκωνες όταν θυμόσουν τους παλιούς συντρόφους. Τον Εζεκία, τον Πουμπουρή, τον Κουρτελλάρη, τον Κατσούρα, τον Δημητριάδη. Όταν μιλούσες για τον Χαρίλαο Φλωράκη. Όταν αναφερόσουν στον Οζγκιέρ Οζγκιούρ. Όταν θυμόσουν εκείνη τη συναυλία με τη Μαρία Δημητριάδη. Όταν άκουγες τη φωνή του Καζαντζίδη στο “να σου δώσω μια να σπάσεις αχ βρε κόσμε γυάλινε”. Όταν μιλούσες για τη Σοβιετική Ένωση. Για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Όταν άκουγες Ρίτσο, Ναζίμ Χικμέτ, Λειβαδίτη, Ανθία, Πιερίδη και Λιασίδη. Όταν συναντούσες ανθρώπους και σου έλεγαν τα προβλήματά τους. Όταν άκουγες τα παιδιά σου να τραγουδούν στα οικογενειακά τραπέζια. Όταν έβλεπες τα εγγόνια σου να κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Δάκρυζες παπά μας γιατί παρέμεινες άνθρωπος, καλοσυνάτος και ευαίσθητος. Αυτή είναι η πιο μεγάλη κληρονομιά που μας αφήνεις. Να πας στο καλό παπά μας. Να ξεκουραστείς και να ησυχάσεις. Εμείς, τα εγγόνια της πλύστρας, θα το έχουμε τιμή μας και καμάρι μας. Εμείς θα μιλούμε πάντα περήφανα για το πώς η ανάγκη έγινε η ιστορία. Και δεν θα αφήσουμε την ιστορία να γίνει σιωπή. Και τώρα, και πάντα».

    Ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας έγινε δεκτός με θερμά παρατεταμένα χειροκροτήματα από συγκεντρωμένους έξω και μέσα στον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας, στο Στρόβολο της επαρχίας Λευκωσίας, όπου τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία, μέλη και φίλους του ΑΚΕΛ και του ΚΚΕ, απλούς εργαζόμενους του νησιού που εξέφρασαν έτσι τους στενούς συντροφικούς δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ των δυο κομμάτων. Ο γενικός γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ συλλυπήθηκε τους οικείους του εκλιπόντα, την οικογένεια και την ηγεσία του ΑΚΕΛ, ενώ υπέγραψε στο βιβλίο των συλλυπητηρίων. Στο τέλος της τελετής, κατέθεσε εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ στεφάνι στο φέρετρο του Δημήτρη Χριστόφια.

Βαθιά διεθνιστής, πάντα στο πλευρό της εργατικής τάξης της Ελλάδας

   Σε δηλώσεις του, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για τη γνωριμία και τη φιλία που τον ένωσε με τον Δ. Χριστόφια, ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ανέφερε μεταξύ άλλων πως ήταν βαθιά διεθνιστής, πάντα στο πλευρό της εργατικής τάξης της Ελλάδας. 

  Στο βιβλίο συλλυπητηρίων, ο Δημήτρης Κουτσούμπας έγραψε: «Η ΚΕ του ΚΚΕ, οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες της Ελλάδας, οι αγωνιζόμενοι Έλληνες εργαζόμενοι, αποτίουμε βαθύ φόρο τιμής στη μνήμη του συντρόφου Δημήτρη Χριστόφια, εξέχοντα παράγοντα του διεθνούς εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, αναγνωρισμένο ηγέτη του ΑΚΕΛ και συνολικά του Κυπριακού λαού, που τον υπηρέτησε από πολλές εξέχουσες θέσεις μέχρι αυτήν του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Θα τον θυμόμαστε πάντα με συντροφική αγάπη και εκτίμηση.

Θερμά συλλυπητήρια στην ΚΕ του ΑΚΕΛ, στους ΑΚΕΛίτες και τις ΑΚΕΛίττισες, στα μέλη και στελέχη της ΕΔΟΝ και σε όλη την οικογένειά του, ιδιαίτερα στη σ. Έλση και τα 3 παιδιά του, Μαριάννα, Χριστίνα και Χρήστο.

Για την ΚΕ του ΚΚΕ

Δημήτρης Κουτσούμπας

ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

25/6/2019».

  Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, σε ανακοίνωσή της, εξέφρασε βαθιά λύπη για το θάνατο του συντρόφου Δημήτρη Χριστόφια, τονίζοντας ότι «πρωτοστάτησε στους αγώνες του κυπριακού λαού κατά της τουρκικής κατοχής, για την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Διέθεσε μεγάλο μέρος της ζωής του για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Ο σύντροφος Δημήτρης Χριστόφιας υπήρξε διεθνιστής, στάθηκε στο πλευρό της πάλης του ΚΚΕ και του κομμουνιστικού κινήματος. Οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες στην Ελλάδα θα τον θυμόμαστε για πάντα».

Ποιος ήταν ο Δημήτρης Χριστόφιας 

   Ο Δημήτρης Χριστόφιας γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1946 στο χωριό Κάτω Δίκωμο της (κατεχόμενης από την Τουρκία σήμερα) επαρχίας Κερύνειας και από μαθητής μπήκε στην ενεργό δράση. Με την πάλη του αναδείχθηκε στα καθοδηγητικά όργανα της ΕΔΟΝ και του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της ΕΔΟΝ (1977 – 1987) και Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ (1988 – 2005). Στο διάστημα 2001 – 2006 διετέλεσε πρόεδρος της κυπριακής Βουλής και την περίοδο 2008 – 2013 πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το 1974 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Μόσχα, στην Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης, από την οποία αποφοίτησε ως διδάκτωρ (PhD) ιστορικών επιστημών. Κατείχε τιμητικούς τίτλους από αριθμό πανεπιστημίων, όπως: Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (2004), Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων Μόσχας (2008), Πανεπιστήμιο για Ξένους της Περούτζια (2009), Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου (2011) και Πανεπιστήμιο Μαριούπολης (2011). Είχε τιμηθεί επίσης με διακρίσεις και μετάλλια σε πολλές χώρες.