Θα μας τρελάνει ο Τσίπρας: Τώρα καυχιέται ότι εφάρμοσε καλύτερα τα Μνημόνια από τον Σαμαρά, το Γιώργο Παπανδρέου και τον Παπαδήμο!
Το μήνυμα ότι μπορεί να φέρει σε πέρας την πιο δύσκολη πολιτική αποστολή, όσο αντιδημοτική κι αν είναι αυτή, με τις λιγότερες κοινωνικές αντιστάσεις, εκπέμπει ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας στην τελική ευθεία προς τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου, στην προσπάθειά του να αναδείξει τη διαχειριστική χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα.
Ο ίδιος άνθρωπος που διακήρυττε προεκλογικά ότι «θα σκίσει τα Μνημόνια», «θα τα καταργούσε με ένα νόμο» και που αργότερα, όταν τα εφάρμοζε από τη θέση του κυβερνήτη, ισχυρίζονταν πως το έκανε με βαριά καρδιά αποποιούμενος την «ιδιοκτησία» τους, σήμερα, μπροστά στην κάλπη, παινεύεται ότι, αν και «Αριστερός» και παρά τις σημαντικές διαφωνίες του, είναι ο μοναδικός πρωθυπουργός της δεκαετούς οικονομικής κρίσης που δικαιούται να παρουσιάσει ένα πραγματικό «success story». Ο μοναδικός που κατάφερε να επιβάλλει τα σκληρά καταστροφικά μέτρα των Μνημονίων (του 3ου Μνημονίου που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των άλλων δύο προηγούμενων που διατήρησε στο ακέραιο), εξασφαλίζοντας παράλληλα τον έλεγχο των λαϊκών αντιδράσεων. Την απορρόφηση των κοινωνικών κραδασμών.
Με επιχειρηματολογία επαγγελματία τεχνοκράτη που προσπαθεί να …πουλήσει τις ικανότητες και δεξιότητές του σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ανταγωνιστικό περιβάλλον, σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα «popaganda», παρέθεσε το εξής συγκριτικό πλεονέκτημα: «Παρά τα όσα λάθη (…), η δική μου κυβέρνηση ήταν κλάσεις ανώτερη από τις κυβερνήσεις Σαμαρά, Γιώργου Παπανδρέου, Παπαδήμου. Από αυτές δηλαδή που μπορεί να συγκριθεί, κυβερνήσεις μη κανονικότητας σε περίοδο μνημονίων. Γι’ αυτό και ήταν η μόνη από αυτές που κατάφεραν να ολοκληρώσουν με επιτυχία το πρόγραμμα και να βγάλουν τη χώρα από τα μνημόνια και μάλιστα σε ένα πλαίσιο κοινωνικής ανοχής∙ δεν μπορώ να πω συναίνεσης, γιατί είναι βαριά λέξη. Θυμάστε τι γινόταν τα προηγούμενα χρόνια: καταστολή, αυταρχισμός, δεν μπορούσες να κυκλοφορήσεις στην Αθήνα. Δυστυχώς μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει πόσο καλύτερα μπορεί να τα πάει η Αριστερά με το δικό της πολιτικό σχέδιο, γιατί εδώ και μόλις 8 μήνες είμαστε ελεύθεροι να διαμορφώσουμε συνθήκες και όρους»!
Για πολύ καιρό, καλλιεργούσε την εντύπωση ότι, λόγω σημαντικών ιδεολογικών και πολιτικών ενστάσεων, εφάρμοζε τα Μνημόνια, με το ζόρι, χωρίς ζέση και διαχειριστική όρεξη. Υποστήριζε, μάλιστα, πως το κόμμα του θα ενθάρρυνε τους κοινωνικούς αγώνες για την αποτροπή υλοποίησης σκληρών μέτρων. Έλεγε σε συνέντευξη του στο ραδιοσταθμό «105,5 Στο Κόκκινο», στις 30 Ιουλίου 2015: «Η μεγάλη διαφορά, η τεράστια διαφορά και εκεί που τους πονάει και επιτίθενται και μέσα στη Βουλή και έξω από αυτήν, ποια είναι; Είναι ότι εμείς δεν δηλώνουμε ιδιοκτήτες αυτού του προγράμματος. Κι όταν όλη η ευρωπαϊκή αλλά και η παγκόσμια κοινή γνώμη έχει δει με ποιόν τρόπο οδηγήθηκε η ελληνική κυβέρνηση και εγώ προσωπικά σε αυτόν τον συμβιβασμό, δεν μπορεί κανείς να αξιώνει πια ότι η ιδιοκτησία ανήκει σε εμάς. (…). Και εν πάση περιπτώσει να απαντήσω και στο ερώτημα: Ναι λοιπόν μια κυβέρνηση της Αριστεράς που είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα, διότι έχει να τηρήσει την υπογραφή της, όπως είπατε, είναι υποχρεωμένη να το εφαρμόσει. Ταυτόχρονα θα ψάχνει να βρει τους τρόπους ώστε να αντισταθμίσει τις αρνητικές συνέπειες και ταυτόχρονα θα βρίσκεται και μέσα στους κοινωνικούς αγώνες με τους εργαζόμενους, με τις κοινωνικές δυνάμεις που θα μάχονται για να καλυτερέψει η ζωή τους».
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μας έχει συνηθίσει στις πολιτικές κωλοτούμπες, τις ψεύτικες ελπίδες, τις αυταπάτες, τις αποπροσανατολιστικές πλάνες, τα ψέματα και τις φτηνές μπαγαποντιές. Στην προκειμένη περίπτωση, απλά επιβεβαιώνει την αριστοτεχνική μαεστρία του στη διγλωσσία. Το μήνυμά του δεν έχει αποδέκτες τους «πολλούς», αλλά τους «λίγους». Τη «χρησιμότητα» του κόμματός του ως εγγυητή της πολιτικής «σταθερότητας» διαφημίζει. Εκθειάζει το μνημονιακό «έργο» του, για να προασπίσει τη …δικαιωματική παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στο δίπολο της κυβερνητικής εναλλαγής. Περιγράφει το χθες, για να μιλήσει για το μέλλον. Ιδέες για μετεκλογικούς ρόλους διατυπώνει.
Υπό αυτό το πρίσμα οπτικής προσέγγισης, έχει κάθε λόγο να εκθειάζει τα μνημονιακά «επιτεύγματα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και να υπερηφανεύεται ότι, «Αριστερός» αυτός, κατόρθωσε «να βάλει τα γυαλιά», όχι μόνο στο «Σοσιαλδημοκράτη» Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και στους «νεοφιλελεύθερους», Αντώνη Σαμαρά και Λουκά Παπαδήμο!
Και σε «ανώτερες κλάσεις» κ. Τσίπρα…
