Ταινίες που ξεχώρισαν στο 42ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε φέτος στο Φεστιβάλ η ενότητα «Έλληνες του Κόσμου», με το σχεδόν 1/4 των ταινιών του ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος να έχουν χρηματοδοτηθεί από φορείς του εξωτερικού με ξενόγλωσση αφήγηση.

      Από τις 15 έως τις 21 Σεπτεμβρίου, προβλήθηκαν συνολικά 199 ταινίες από 64 χώρες σε όλα τα προγράμματα του Φεστιβάλ. Πραγματοποιήθηκε η 42η διοργάνωση του ελληνικού τμήματος και η 25η του διεθνούς τμήματος του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.

          Σημαντική πτυχή του Φεστιβάλ, παράλληλα με το «Pitching Lab» (εργαστήρι σεναρίου με 14 σενάρια φέτος), το 5ο Βαλκανικό πανόραμα, το «Short Matters» και το «10 Corti» (Δέκα Μικρές), αποτέλεσε το «Q & Α», οι συνεντεύξεις που δίνουν οι δημιουργοί. Με αυτόν τον τρόπο, τους δίνεται η δυνατότητα να επικοινωνούν τις ταινίες τους και να ανταλλάσουν εμπειρίες, απόψεις και προβληματισμούς τους για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, κυρίως με τη χρηματοδότηση.

       Νικητής της φετινής διοργάνωσης ήταν ο Νικόλας Κολοβόςμε το «Index». Μία προσέγγιση του Προσφυγικού, με ένα εξαιρετικό σενάριο κι ένα αριστοτεχνικό μονοπλάνο 12 λεπτών που σου κόβει την ανάσα, σε συγκινεί, σου δείχνει την εκμετάλλευση των προσφύγων από τους διακινητές, το φόβο των παιδιών για το θάνατο, τις δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να πάρουν οι πρόσφυγες στο δρόμο προς ένα επίσης αβέβαιο και ζοφερό μέλλον. Είναι μια ταινία που στην καρότσα ενός φορτηγού σού δίνει όλο το κάδρο της προσφυγιάς ολοκληρωμένα. Ταινία, με πραγματικά ουσιαστικό περιεχόμενο και πολύ δύσκολο κινηματογραφικό εγχείρημα λόγω της ιδιαιτερότητάς του στο γύρισμα.

«Η γραμμή» του Λουκά Αγέλαστου.Η εκπαίδευση μιας τηλεφωνήτριας στο τμήμα των δανείων μιας τράπεζας. Η σκληρότητα της δουλειάς των τηλεφωνικών κέντρων και των προϊσταμένων τους από τη μία και η ευαισθησία της εκπαιδευόμενης από την άλλη.

«Under Elden» του Peter Pontikis.Μια παρέα στο δάσος γιορτάζει την αποφοίτησή της, όταν ο ένας κατά λάθος βάζει φωτιά σε ένα σκαντζόχοιρο. Ενα πολύ ωραίο σχόλιο για τον καθημερινό φασισμό.

«Autourdu lit» της Νίνας Αλεξανδράκη. Ένα ζευγάρι περνάει μια νύχτα μαζί και την επόμενη μέρα ο καθένας αφηγείται μια διαφορετική εκδοχή της προηγουμένης νύχτας. Εξυπνο σχόλιο για τις διαφορετικές οπτικές γωνίες των ανθρώπων.

«Η ιστορία του Γιάννη» της Βούλας Γερμανάκου Κοψίνη. Η ιστορία ενός Πόντιου πρόσφυγα από το 1919 μέχρι τον θάνατό του. Η σκηνοθέτης περνά πολύ σημαντικές περιόδους της Ιστορίας αφηγούμενη την ιστορία του παππού της, με πολύ τρυφερή ματιά.

«W» του Στέλιου Κουπετώρη.Ένας δάσκαλος ετοιμάζεται να κάνει το καθημερινό του μάθημα στο σχολείο. Ολοκληρωμένη σύλληψη ουσίας σε 5 λεπτά. Αφοπλιστική.

«ΑΖΑΝ» της Γεωργίας Μαραγγούλη. Ένας φαντάρος στα σύνορα εξαφανίζεται. Η μάνα του πηγαίνει να τον βρει. Εκεί συναντιέται με μια μάνα από τη Συρία. Σπουδαστική ταινία με πολλή δύναμη.

«The right one» των Γαβριήλ Τζάφκα και UrskaDjukic.Η κτητική μητέρα, ένας στοργικός γιος, η πρώτη επίσκεψη της αρραβωνιαστικιάς. Σταθερή κάμερα, μονοπλάνο που σε λίγα λεπτά δείχνει ποιος είναι αυτός που κάνει κουμάντο στην οικογένεια. Δύσκολο γύρισμα και ωραία ιστορία από έναν παλιό γνώριμο του φεστιβάλ.

«Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς» του Ιάκωβου Παναγόπουλου. Η αδυναμία οικονομικής στήριξης του Άρη, πάσχοντα από μια σπάνια νόσο και η διαδρομή της γυναίκας του κοντά του. Θίγει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα του σήμερα με ρεαλιστικό τρόπο, πολύ ιδιαίτερη κινηματογράφηση. Εξαιρετική η ερμηνεία της Ιωάννας Τσιριγκούλη.

«Γιαζίντι» του Έκτορα Σακαλόγλου.Ο Σαμάν έφτασε στην Ελλάδα ως πρόσφυγας πολέμου. Γίνεται παλαιστής για να επιβιώσει και να συνεχίσει το ταξίδι του στην Κεντρική Ευρώπη. Οι υποχωρήσεις που καλούνται να κάνουν οι πρόσφυγες, τα κυκλώματα, η διαδρομή, τα σύνορα.

   Το 42ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας ξεκινά το μεγάλο του ταξίδι στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο, με πρώτο σταθμό το «Τριανόν» στην Αθήνα από τις 10 έως τις 16 Οκτωβρίου.