Από ποιους στίχους του αγωνιστή ποιητή της Ρωμιοσύνης και της Ειρήνης, Γιάννη Ρίτσου εμπνεύστηκε σκίτσο του μέλος της ΚΝΕ
Την εικόνα των αλύγιστων ηρώων, που εξορίστηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν στο κολαστήριο της Μακρονήσου, όπως αυτή ενσαρκώνεται στην πρώτη στροφή του ποιήματος «Χρόνος» από το σπουδαίο έργο «Καντάτα για τη Μακρόνησο», είχε στο νου του μέλος της Νεολαίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας που δουλεύει στο χώρο των τηλεπικοινωνιών, όταν φιλοτεχνούσε το παραπάνω όμορφο σκίτσο.
«Καθένας μας έχει στους ώμους του
Την κούραση δώδεκα ωρών από πέτρα
Την δίψα δώδεκα ωρών από ήλιο
Τον πόνο τόσων χρόνων
Την απόφαση μιας ολόκληρης ζωής».
Εμπειρία-βιώματα του αταλάντευτου κομμουνιστή της ποίησης, Γιάννη Ρίτσου, που πέρασε από το «Γκουαντάναμο της Ελλάδας», το «Νταχάου της Μεσογείου», όπως και περίπου άλλοι 100.000 στρατιώτες και πολίτες, από το 1947-1954, χωρίς να υποκύψει. Χωρίς να υπογράψει δήλωση αποκήρυξης του κόμματος και της ιδεολογίας του. Τα ιδανικά της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
«Τα ποιήματα αυτά», αποκάλυψε ο Γιάννης Ρίτσος, «γράφτηκαν στη Μακρόνησο, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη του 1949, στο Δ’ Τάγμα Πολιτικών Εξορίστων, πριν ακόμα μεταφερθούμε στο Β’ Τάγμα, πριν ακόμα ζήσουμε όλη τη φρίκη της Μακρονήσου. Τα χειρόγραφα αυτά έμειναν θαμμένα στο χώμα μέσα σε σφραγισμένα μπουκάλια. Ξεθάφτηκαν τον Ιούλη του 1950».
