Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα: Αντισυμβατικός, με προσωπικούς «δαίμονες»
Εκτός αγωνιστικού χώρου, ο Μαραντόνα δεν κατάφερε ποτέ να αντιμετωπίσει τους προσωπικούς του «δαίμονες», που τον οδήγησαν σε πολλά μπλεξίματα (ναρκωτικά, αλκοόλ), με αποτέλεσμα να έχει προβλήματα με τις Αρχές. Αυτά, ουσιαστικά έφεραν και το άδοξο τέλος στην ποδοσφαιρική καριέρα του, όταν πιάστηκε ντοπαρισμένος στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, έπειτα από τους αγώνες της Αργεντινής στον όμιλο με Ελλάδα και Νιγηρία.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του ,δεν ήταν λίγες οι στιγμές που έδειξε να μη συμβιβάζεται με τα πρότυπα που όριζε το οικοδόμημα του εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου. Καταφέρονταν συχνά εναντίον των παγκόσμιων οργανισμών του ποδοσφαίρου (FIFA, UEFA), ενώ παράλληλα έπαιρνε ανοιχτά θέση για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.
Η σχέση του με τον Φιντέλ Κάστρο και την Κούβα
Σημαντικό μέρος στη ζωή του Μαραντόνα κατείχε η σχέση του με την Κούβα και ειδικότερα με τον ηγέτη της, Φιντέλ Κάστρο, που, συμπτωματικά, «έφυγαν» από τη ζωή την ίδια μέρα (25 Νοέμβρη) με τέσσερα χρόνια διαφορά. Ίδια μέρα είχε πεθάνει και ένας άλλος μεγάλος του ποδοσφαίρου, ο Τζορτζ Μπεστ.
Τον Φιντέλ Κάστρο τον είχε χαρακτηρίσει «δεύτερο πατέρα», στις δηλώσεις του για τον θάνατο του Κουβανού ηγέτη. Είχε επισκεφθεί αρκετές φορές την Κούβα, σε κάποιες από τις οποίες υποβλήθηκε σε κλινική θεραπεία προκειμένου να ξεπεράσει τα προβλήματά του με το αλκοόλ, αρχικά με επιτυχία. Στο μπράτσο του είχε τατουάζ με το πρόσωπο του συμπατριώτη του, επαναστάτη κομμουνιστή Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα.
