Έλληνες στρατιώτες θανατώθηκαν ως «προδότες» επειδή αρνήθηκαν να πάνε στον πόλεμο των Αμερικανών εναντίον της Κορέας
Σαν σήμερα, στις 22 Ιανουαρίου του 1951, εκτελέστηκαν στο Γουδή οι στρατιώτες Σταύρος Κασσάνδρας και Νίκος Πιτσίκας, καταδικασμένοι από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών επί εσχάτη προδοσία, γιατί αρνήθηκαν να πολεμήσουν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στην Κορεατική Χερσόνησο.
Τη στρατιωτική επέμβαση στην Κορέα είχε αναγγείλει μερικούς μήνες νωρίτερα, στις 27 Ιουνίου του 1950, ο Αμερικανός πρόεδρος Τρούμαν, λέγοντας, μεταξύ άλλων: «Διέταξα τας αεροπορικάς και ναυτικάς δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών να παράσχουν προς τα στρατεύματα της κυβερνήσεως της Κορέας κάλυψιν και υποστήρηξιν. Η εναντίον της Κορέας επίθεσις καθιστά σαφές πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο κομμουνισμός υπερέβη το στάδιον της χρησιμοποιήσεως ανατρεπτικών μεθόδων διά την κατάκτησιν ανεξάρτητων εθνών και ήρχισε να χρησιμοποιή τώρα ένοπλον εισβολήν και πόλεμον…» («Καθημερινή» 28/6/1950).
Μια μέρα πριν το διάγγελμά του, το πρωί της 26ης Ιουνίου του 1950, ο πρόεδρος της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας Κιμ Ιρ Σεν (Κιμ Ιλ Σουνγκ) προέβη από ραδιοφώνου σε μια δραματική έκκληση προς τον κορεατικό λαό, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Αγαπητοί συμπατριώτες! Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, μαχητές του λαϊκού μας στρατού και παρτιζάνοι του νότιου τμήματος της δημοκρατίας μας… Στις 25 του Ιούνη ο στρατός της κυβέρνησης – ανδρεικέλου του προδότη Λι Σιν Μαν εξαπόλυσε επίθεση ενάντια στο έδαφος προς βορρά του 38ου παράλληλου. Τα τμήματα της φρουράς, που πολέμησαν με θάρρος και αντέκρουσαν το χτύπημα, σταμάτησαν ύστερα από πεισματώδικες μάχες την επίθεση των στρατευμάτων του στρατού – ανδρεικέλου του Λι Σιν Μαν. Αφού εξέτασε την κατάσταση που δημιουργήθηκε, η Κυβέρνηση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας έδωσε διαταγή στο λαϊκό μας στρατό να περάσει σε αποφασιστική αντεπίθεση και να συντρίψει τις ένοπλες δυνάμεις του εχθρού...».
Τι …ζητούσαν οι Αμερικανοί στην Κορέα
Οι ΗΠΑ επιδίωκαν να εδραιώσουν τη στρατιωτική παρουσία τους στην περιοχή της Κορεατικής Χερσονήσου και μεθόδευσαν την επίθεση του καθεστώτος της Νότιας Κορέας, προκειμένου να εξασφαλίσουν το πρόσχημα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης. Διατείνονταν ότι τον πόλεμο προκάλεσε η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας με την παρότρυνση της Σοβιετικής Ένωσης και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, θέση που διατύπωσε και το νοτιοκορεατικό καθεστώς του Λι Σιν Μαν (Σίγκμαν Ρι).
Στον τρίχρονο ιμπεριαλιστικό πόλεμο των ΗΠΑ (1950-1953), που ήταν ο πρώτος μετά τη λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου κι έγινε μάλιστα με απόφαση του ΟΗΕ, που θεωρούσε ότι στην Κορεατική Χερσόνησο εισέβαλε η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, πήραν μέρος 21 χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα.
Την ηγεσία και τη βάση των δυνάμεων επέμβασης αποτέλεσαν οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ. Ο εξοπλισμός όλων των στρατιωτικών δυνάμεων ήταν αμερικανικής προέλευσης, πλην του βρετανικού τμήματος που ήταν βρετανικής κατασκευής. Όλα τα εκστρατευτικά σώματα και υγειονομικές μονάδες αποτέλεσαν οργανικά τμήματα υπό τη διοίκηση αμερικανικών μεραρχιών και αντίστοιχων αμερικανικών μονάδων αεροπορίας και ναυτικού, πλην της βρετανικής μεραρχίας που τέθηκε υπό αμερικανικό σώμα στρατού
(«Το Εκστρατευτικό Σώμα Ελλάδος εις Κορέαν, 1950-1955», έκδοσις Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού, Αθήναι 1977, σελ. 13).
Ποιες πολιτικές δυνάμεις πήραν την απόφαση στην Ελλάδα
Την αρχική απόφαση για συμμετοχή της χώρας μας πήραν οι κυβερνήσεις του Κέντρου -αρχικά με πρωθυπουργό τον Νικόλαο Πλαστήρα και στη συνέχεια τον Σοφοκλή Βενιζέλο- ενώ τη σκυτάλη πήρε η λεγόμενη Δεξιά υπό τον Αλέξανδρο Παπάγο.
Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1950, η κυβέρνηση Πλαστήρα καταψηφίστηκε από τη Βουλή, με αποτέλεσμα στις 13 Σεπτεμβρίου να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση, με πρόεδρό της τον Σοφοκλή Βενιζέλο και αντιπροέδρους τους Γεώργιο Παπανδρέου και Ντίνο Τσαλδάρη. Στην κυβέρνηση αυτή, συμμετείχαν και οι Κωνσταντίνος Καραμανλής, ως υπουργός Άμυνας και Ευάγγελος Αβέρωφ, ως υπουργός Οικονομικών. Επρόκειτο για μια κεντροδεξιά κυβέρνηση με μια ευρύτατη κοινοβουλευτική στήριξη.
Έτσι, στις 25 Οκτωβρίου του 1950, ο υποστράτηγος Σόλων Γκίκας (μεταδικτατορικός υπουργός Δημόσιας Τάξης της κυβέρνησης Καραμανλή -της ΝΔ), επικεφαλής ενισχυμένου τάγματος, πήρε τη σημαία του ΟΗΕ σε πανηγυρική εκδήλωση αναχώρησης και το ελληνικό στρατιωτικό Σώμα ξεκίνησε για την Κορέα.
Στο διάστημα 1950-1955, που διήρκεσε η ελληνική παρουσία στην Κορέα, παρά το ότι ο πόλεμος τελείωσε στις 26 του Ιούλη του 1953 με την υπογραφή του Συμφώνου ανακωχής, στάλθηκαν εκεί 669 αξιωματικοί και υπαξιωματικοί και 9.586 οπλίτες του ελληνικού στρατού, σύνολο, δηλαδή, ανδρών 10.225. Στάλθηκαν, επίσης, 7 αεροσκάφη και στη συνέχεια άλλα 2 για αναπλήρωση απωλειών.
Βαρύ το τίμημα σε νεκρούς και τραυματίες για τη χώρα μας
Ήταν μια αποστολή που ο ελληνικός λαός πλήρωσε με αίμα, στο όνομα της δήθεν «υπεράσπισης των ιδανικών της ελευθερίας και της δημοκρατίας». Οι απώλειες του στρατού, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ήταν 183 νεκροί και 610 τραυματίες και οι απώλειες της αεροπορίας 12 νεκροί και 4 αεροσκάφη. (Τα στοιχεία αντλούνται από την έκδοση Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού: «Το Εκστρατευτικό Σώμα Ελλάδος εις Κορέαν, 1950 – 1955», Αθήναι 1977).
Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που αντιτάχτηκε, καταγγέλλοντας τον ιμπεριαλιστικό πολεμοκάπηλο τυχοδιωκτισμό και τη συμμετοχή της Ελλάδας.
(στις τέσσερις φωτογραφίες απεικονίζονται, το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα παραλαμβάνει τη σημαία από τον βασιλιά Παύλο, πριν αναχωρήσει για την αποστολή στην Κορέα, Έλληνες στον πόλεμο μπροστά σε τάφους στρατιωτών του εκστρατευτικού σώματος, συμμαχικό νεκροταφείο στο Πουσάν όπου Ελληνες σμηνίτες και μια νοσοκόμα στέκονται μπροστά στους τάφους Ελλήνων αεροπόρων που σκοτώθηκαν και εκατοντάδες φέρετρα Ελλήνων στρατιωτών στο λιμάνι του Πειραιά)
