Η γέννηση του αξέχαστου Σαρλό, που πλήρωσε το τίμημα της …γνώμης του

  Ήταν 16 Απριλίου του 1889. Ο εξαίρετος ηθοποιός και σκηνοθέτης Τσάρλι Τσάπλιν πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες. Εκείνη, όμως, που ξεχώρισε -και στην οποία σκηνοθέτης υπήρξε ο ίδιος- ήταν «Ο Μεγάλος Δικτάτορας» (1940), όπου σατιρίζονταν ο ναζισμός. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία, παρά την κριτική που ασκήθηκε ότι ήταν «πέραν του δέοντος» πολιτική.

 Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τσάρλι Τσάπλιν, με εμφυτευμένη ανέκαθεν στο έργο του κοινωνική και πολιτική συνείδηση, στήριξε ανοιχτά, σε μία σειρά πολιτικών ομιλιών του, τη Σοβιετική Ένωση. Η επιλογή αυτή, τον κατέστησε υποψήφιο -και μάλιστα σε θέση εμπροσθοφυλακής -στη μεταπολεμική, μακαρθική, «μαύρη λίστα» των ανθρώπων της Τέχνης και της διανόησης που, κατά το κατηγορητήριο, «συνέβαλαν στην προβολή του κομμουνισμού μέσα από τον κινηματογράφο». Έτσι, το 1952, κι ενώ ταξίδευε προς το Λονδίνο, έγινε γνωστό πως το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης ήρε τη βίζα του (ήταν Βρετανός υπήκοος), απαγορεύοντας του ουσιαστικά να γυρίσει στις ΗΠΑ.

Έκτοτε ο Τσάρλι Τσάπλιν επέστρεψε μόνο μια φορά το 1972, προκειμένου να παραλάβει το ειδικό Τιμητικό Όσκαρ για τη γενικότερη προσφορά του στην 7η Τέχνη.