Κυνική ομολογία από τον υπουργό Επικρατείας Μάκη Βορίδη: Η προστασία του λαού από πλημμύρες, φωτιές και σεισμούς αξιολογείται στη ζυγαριά κόστους-ωφέλους!
Με μία πολιτικά ξεδιάντροπη επιχειρηματολογία, που αποτελεί το κυρίαρχο δόγμα ανάλγητης απανθρωπιάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιχειρούν να δικαιολογήσουν τα κυβερνητικά στελέχη, γιατί η χώρα παραμένει εντελώς αθωράκιστη απέναντι στα καιρικά φαινόμενα, με αποτέλεσμα οι πολίτες να πνίγονται, να καίγονται ή να ξεσπιτώνονται και να καταστρέφονται η περιουσία τους και το περιβάλλον. Συμπληρωματικά, μάλιστα, προεξοφλούν ότι, για τον ίδιο λόγο, δεν πρόκειται να ληφθούν ούτε στο μέλλον ουσιαστικά μέτρα προφύλαξης και αποτελεσματικής διαχείρισης κρίσεων.
Η …πρώτη «γραμμή άμυνας», που χαράσσει το επιτελείο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, προκειμένου να κρύψει τις εγκληματικές πολιτικές ευθύνες της για τις τεράστιες αρνητικές συνέπειες της καταιγίδας στη Θεσσαλία και των πυρκαγιών στον Έβρο, είναι πανομοιότυπη αυτής που είχε «επινοήσει» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μετά την πολύνεκρη πυρκαγιά στο Μάτι και τη δολοφονικά πλημμύρα στη Μάνδρα Αττικής: η βολική επίκληση της «κλιματικής κατάρρευσης» που προκαλεί «ακραία φαινόμενα»!
Χωρίς αμφιβολία, η εμφάνιση σφοδρών καιρικών μεταβολών είναι υπαρκτή και πανθομολογούμενη. Αποτελεί μία σημαντική πρόκληση της διεθνούς πραγματικότητας. Σε καμία περίπτωση όμως, δε δικαιολογεί τη συνειδητή μη ενίσχυση των υποδομών και τη μη κατάλληλη οργάνωση και προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού. Απεναντίας, μάλιστα, σύμφωνα με την κοινή λογική, επιβάλλει πιο τολμηρές αποφάσεις και πολύ περισσότερους οικονομικούς πόρους για έργα και υποδομές, με μακροπρόθεσμο ορίζοντα προστασίας και αυξημένη ετοιμότητα.
Στο σημείο αυτό, ωστόσο, εντοπίζεται η ρίζα του προβλήματος και η εξήγηση για όσα συμβαίνουν γύρω μας, σε επαναλαμβανόμενες εκδοχές, αλλά με εξίσου καταστροφικές επιπτώσεις. Με κατευθυντήρια εντολή της Ε.Ε., οι κυβερνήσεις, αλλά και οι Περιφερειακές και δημοτικές Αρχές, που υλοποιούν τις επιταγές της, προωθούν τους νόμους και την πολιτική τους με βάση μόνο το κριτήριο του «κόστους-ωφέλους». Όταν πρόκειται να διατεθούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση μεγάλων και πολύ μεγάλων επιχειρήσεων του κλάδου των κατασκευών και όχι μόνο, η πλάστιγγα γέρνει προς τη μεριά του «ωφέλους». Αντίθετα, μολονότι υπάρχουν, και εθνικός πλούτος, και τεχνογνωσία και απαραίτητο εργατικό δυναμικό, δεν κατασκευάζονται έργα, αντιπλημμυρικά, εγγειοβελτιωτικά, αποστραγγιστικά, αρδευτικά και αντιδιαβρωτικά. Ούτε ανοίγονται αντιπυρικές ζώνες, ούτε ελέγχονται χιλιάδες κτίρια που έχουν πληγεί από σεισμούς, ούτε καν ανανεώνονται επαρκώς το απαιτούμενο προσωπικό και ο αναγκαίος εξοπλισμός της κρατικής μηχανής, των Δασαρχείων, της Πυροσβεστικής και του Στρατού, για τη διάσωση όσων κινδυνεύουν από πλημμύρες, φωτιές και σεισμούς και την αντιμετώπιση όχι μόνο «ακραίων φαινομένων», αλλά ούτε καν μίας διαχειρίσιμης νεροποντής, χιονόπτωσης ή πυρκαγιάς.
Σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάϊ, ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης χαρακτήρισε την καταιγίδα «Ντάνιελ» σπάνιο φαινόμενο …χιλιετίας, προκειμένου να στηρίξει τον ισχυρισμό του ότι, δεδομένων αυτών των «ακραίων» συνθηκών, το «επιτελικό κράτος» της κυβέρνησης Μητσοτάκη έκανε ό,τι μπορούσε καλύτερο για να το αντιμετωπίσει. Και, παράλληλα, χαμήλωσε στα …τάρταρα τον πήχη των λαϊκών προσδοκιών για τη θωράκιση της χώρας στο μέλλον, επικαλούμενος το υπέρογκο οικονομικό «κόστος» μίας τέτοιας πολιτικής επιλογής! Με περίσσια προκλητικότητα, διερωτήθηκε αν θα πρέπει (εννοώντας δηλαδή, αν αξίζει) η χώρα να σχεδιάσει αντιπλημμυρικά έργα για την αντιμετώπιση φαινομένων …χιλιετίας, ισχυριζόμενος ότι το κόστος των αναγκαίων μέτρων πρόληψης και προστασίας είναι αναντίστοιχο με τον κίνδυνο των καταστροφών.
