Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ «λούζεται» τους αρχηγοκεντρικούς «μοντερνισμούς» και τις επιλογές προσώπων του Αλέξη Τσίπρα…
Δύο δύο κατρακυλά τα σκαλιά του πολιτικού ξεπεσμού και της απαξίωσης κάθε ημέρα που περνά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο, όχι μόνο να χάσει τη δεύτερη θέση στην εμπιστοσύνη του εκλογικού κόμματος, αλλά και να μεταβληθεί σταδιακά σε μία εύπλαστη «τσόντα» για το σχηματισμό, στην πορεία προς τις εθνικές εκλογές, ενός δικομματικού ή και τρικομματικού κυβερνητικού σχήματος σοσιαλδημοκρατικής εναλλαγής.
Ο Αλέξης Τσίπρας προσπάθησε να μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα απολύτως ελεγχόμενο αρχηγικό κόμμα, με ασπόνδυλη οργανωτική δομή, χωρίς δυνατότητες ουσιαστικής συλλογικής παρέμβασης και αντίστασης, τόσο στις αποφάσεις του, όσο και στις επιβουλές του οικονομικού κατεστημένου.
Ο αρχηγός αποφασίζει και οι «ψηφιακοί χειροκροτητές» ακολουθούν
Επιχείρησε να φέρει τον πολιτικό φορέα στα μέτρα των υπολοίπων αστικών κομμάτων «εξουσίας» (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ), εισάγοντας εκλογικές διαδικασίες και οργανωτικές αναδιαρθρώσεις από το αγγλοσαξονικό σύστημα, που ενισχύουν την αποπολιτικοποίηση της κομματικής βάσης και μεταβάλλουν τα μέλη της σε «ψηφιακούς χειροκροτητές». Στην κατεύθυνση αυτή, επέβαλε, με την αποδοχή όλων των στελεχών, την εκλογή της ηγεσίας από την βάση, διαδικασία, που, όπως έχει καταγγελθεί σε αντίστοιχες μαζικές αρχαιρεσίες στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και τη ΝΔ, αφήνει πολλά περιθώρια για εξωτερικές παρεισφρήσεις από άλλους πολιτικούς χώρους, με σκοπό τον επηρεασμό των αποτελεσμάτων.
Σε κάθε περίπτωση, οι ασφαλιστικές δικλείδες για την αποφυγή παρεμβάσεων πολιτικής «νόθευσης» περιορίζονται σημαντικά, αφού, όπως είναι γνωστό, τα τελευταία χρόνια, παραμονές εσωκομματικών εκλογών για την ανάδειξη νέων αρχηγών, οι καταστατικές προβλέψεις παρακάμπτονται και, με τη σύμφωνη γνώμη της πλειονότητας των υποψηφίων, παραχωρείται δικαίωμα ψήφου ακόμη και σε μέλη ή «φίλους» κομμάτων, που εγγράφονται λίγες ημέρες πριν στηθούν κάλπες, με τη μοναδική υποχρέωση να καταβάλλουν συμβολικά ποσά οικονομικής συνεισφοράς της τάξεως των 3-5 ευρώ!
Το «απελευθερωτικό ξεχείλωμα» των πάγιων καταστατικών αρχών είχε ως αποτέλεσμα να αναπτυχθούν στους κόλπους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ διάφορες φημολογίες …ως και σενάρια συνωμοσίας για αλληλοπριμοδότηση σε ψήφους μεταξύ Κώστα Σημίτη και Γιώργου Παπανδρέου από τη μία, και Κυριάκου Μητσοτάκη από την άλλη, στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη ηγεσιών στα δύο κόμματα, που διεξήχθησαν τον Φεβρουάριο 2004 και τον Ιανουάριο 2016.
Συγχρόνως, ο Αλέξης Τσίπρας, ελάχιστο διάστημα πριν εγκαταλείψει όπως όπως την ηγεσία, προώθησε ως «στη «βιτρίνα» του κόμματος, το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, πρόσωπα που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το χώρο της Αριστεράς, όπως τον Στέφανο Κασσελάκη, την Αθηνά Λινού κ.α.
Στη συνέχεια δε, στήριξε απροκάλυπτα την ανάδειξη του Στέφανου Κασσελάκη στη θέση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-πιστεύοντας ίσως πως, ως «αλεξιπτωτιστής της τελευταίας στιγμής», δεν θα κατάφερνε να θέσει υπό την κυριαρχία του κόμματος και ο ίδιος θα ασκούσε αυξημένη επιρροή καθοδηγητή εκ του μακρόθεν…
Ο Στέφανος Κασσελάκης βάλθηκε να τελειώσει …τη δουλειά του Αλέξη
Μπορεί οι μετέπειτα εξελίξεις να μην ήταν αυτές που επιθυμούσε και να το μετάνιωσε. Η ουσία όμως δεν αλλάζει. Αυτός άνοιξε το δρόμο για την ενίσχυση αρχηγικού χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ και για τον ιδεολογικό-πολιτικό-οργανωτικό εκφυλισμό του. Φέρει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για το δυσώδες σκηνικό του σήμερα και τους τραγελαφικούς μετασχηματισμούς του πολιτικού διαδόχου του.
Στα …χνάρια του πορεύεται ο εξ Αμερικής Στέφανος Κασσελάκης, ο οποίος επιδίωξε να ιδρύσει ένα δικό του προσωπικό κόμμα, ενισχύοντας τα προεδροκεντρικά χαρακτηριστικά του. Οι προτάσεις του στην Επιτροπή Καταστατικού για μία σειρά αλλαγές στην κομματική διάρθρωση, τη δομή και την περαιτέρω δεξιόστροφη μετακίνηση του ΣΥΡΙΖΑ στον άξονα της σοσιαλδημοκρατίας, αποτελούν συνέχεια των όσων προηγήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια.
Σύμφωνα με αυτές, ο πρόεδρος του κόμματος, ο οποίος θα πρέπει να εκλέγεται από μέλη και φίλους, θα επιλέγει το 1/3 των βουλευτών και ευρωβουλευτών. Η αποδυνάμωση των οργάνων του κόμματος και η μη λογοδοσία του προέδρου απέναντι σε αυτά θα ενισχύεται ακόμη περισσότερο μέσω της επέκτασης της παραπλανητικής «συμμετοχικότητας», καθώς τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ θα αποφασίζουν για τις θέσεις του κόμματος και την συγκρότηση των ψηφοδελτίων, προφανώς απευθείας και όχι μέσω των κομματικών οργάνων.
Επιπλέον, ο Στέφανος Κασσελάκης εισηγήθηκε οι βουλευτές να μην μετέχουν στα κομματικά όργανα, παρά μόνο στο Εθνικό Συμβούλιο Μελών, που θα αντικαταστήσει την Κεντρική Επιτροπή. Στην περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να είναι υποψήφιος στις εκλογές και μετέχει σε όργανο του κόμματος, θα πρέπει να έχει παραιτηθεί από αυτό 24 μήνες πριν. Το ανώτατο όριο θητειών για κάθε βουλευτή θα υπολογίζεται στις τρεις θητείες και μετά ο εκάστοτε βουλευτής θα αλλάζει εκλογική περιφέρεια. Τέλος, πρότεινε την μετονομασία του κόμματος σε «Συνασπισμό Σύγχρονης Αριστεράς».
Στην πορεία των προωθούμενων οργανωτικών μετασχηματισμών, που ουσιαστικά αποσκοπούσαν στην πολιτική μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν χάθηκε μόνο κάθε ίχνος συλλογικής δράσης, αλλά διαμορφώθηκε ένα δυσώδες, αποπνικτικό σκηνικό για τη νομή της κομματικής ηγεσίας. Με αντιπαραθέσεις χωρίς αρχές μεταξύ των «δελφίνων», χυδαιολογίες, ανταλλαγή υπονοούμενων, αλλά και σαφών αιχμών για σχέσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα…
Κι ο κατήφορος συνεχίζεται…
