To Παγκόσμιο Κύπελλο Σκακιού στο Χάντι Μανσίσκ της Ρωσίας
Στους αγώνες, που διεξήχθησαν από τις 9 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Οκτωβρίου, συμμετείχαν 128 από τους ισχυρότερους σκακιστές παγκοσμίως, από 50 και πλέον χώρες, που επιλέχτηκαν με βάση το elo, τα ηπειρωτικά πρωταθλήματα κ.ά.
Το Χάντι Μανσίσκ είναι η πρωτεύουσα της περιοχής Ούγκρα και θεωρείται μια από τις παλαιότερες και τις ωραιότερες πόλεις της Δυτικής Σιβηρίας. Βρίσκεται ανάμεσα σε επτά λόφους, 20 χιλιόμετρα από τη συμβολή των ποτάμιων Ομπ και Ιρτις. Είναι ένα από τα λίγα διοικητικά κέντρα στη Ρωσία που δεν είναι το μεγαλύτερο στην επικράτεια, με την πόλη Σουργκούτ να είναι η μεγαλύτερη της αυτόνομης περιοχής Οκρούγκ.
Οι αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου έγιναν με σύστημα «νοκ άουτ», δηλαδή σε κάθε επόμενο γύρο προχωρούσαν μόνο οι μισοί παίκτες του προηγούμενου. Έτσι, από τα 64 αρχικά ζευγάρια και μετά από 6 γύρους αναμετρήσεων, στον τελικό του Παγκοσμίου αναμετρήθηκαν οι Τεϊμούρ Ρατζάμποφ (Αζερμπαϊτζάν) και Ντινγκ Λιρέν (Κίνα) και στον μικρό τελικό, ο Μαξίμ Βασιέ-Λαγκράβ (Γαλλία) με τον Γιου Γιανγκί (Κίνα).
Η σπουδαιότητα της συγκεκριμένης διοργάνωσης βρίσκεται στο γεγονός ότι αποτελεί προκριματική φάση για το «τουρνουά των διεκδικητών», που θα διεξαχθεί τον Μάρτιο του 2020 και απ’ όπου προκύπτει ο αντίπαλος του εκάστοτε παγκόσμιου πρωταθλητή.
Οι δύο παίκτες που φτάνουν στον τελικό προκρίνονται αυτόματα στο «τουρνουά διεκδικητών». Σκοπός όλων των κορυφαίων σκακιστών διεθνώς είναι κάποια στιγμή στην αγωνιστική τους πορεία να διεκδικήσουν τον Παγκόσμιο Τίτλο από τον εν ενεργεία πρωταθλητή, τον Νορβηγό Μάγκνους Κάρλσεν, που κατέχει τον τίτλο από το 2013.
Η ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου ξεκίνησε το 2000, όταν η Παγκόσμια Ομοσπονδία Σκακιού (FIDE) οργάνωσε το πρώτο τουρνουά με αυτό το όνομα. Η διοργάνωση γίνεται κάθε δυο χρόνια και στην πορεία απέκτησε τη σημερινή του μορφή, με τη συμμετοχή των 128 ισχυρότερων διεθνών σκακιστών.
Το σύστημα με το οποίο διεξάγονται οι αγώνες
Το κάθε ζευγάρι σκακιστών δίνει δύο αγώνες κλασικού χρόνου σκέψης (90 λεπτά για τις πρώτες 40 κινήσεις + 30 λεπτά έως την ολοκλήρωση της παρτίδας + μισό λεπτό ανά κίνηση, από την 1η μέχρι το τέλος του παιχνιδιού). Αν το σκορ είναι ισόπαλο, τότε οι επόμενες δυο μεταξύ τους παρτίδες παίζονται με μειωμένο χρόνο σκέψης 25 λεπτών για κάθε παίκτη + 10 δευτερόλεπτα ανά κίνηση, ξεκινώντας από την 1 κίνηση.
Σε περίπτωση διατήρησης της ισοπαλίας και σ’ αυτήν τη φάση, στις επόμενες δυο παρτίδες ο χρόνος σκέψης μειώνεται στα 10 λεπτά + 10 δευτερόλεπτα ανά κίνηση.
Αν το σκορ παραμένει ξανά ισόπαλο, τότε στις επόμενες δυο παρτίδες θα είναι με το σύστημα blits. Το ρολόι πλέον ρυθμίζεται στα 5 λεπτά + 3 δευτερόλεπτα ανά κίνηση για κάθε αντίπαλο.
Αν ούτε σε αυτήν τη φάση έχουμε νικητή, τότε την ισορροπία έρχεται να λύσει ο «Αρμαγεδδών», όπως αποκαλείται ο ξαφνικός θάνατος: Οι παίχτες διαλέγουν χρώματα, στο λευκό δίνεται περισσότερος χρόνος (5 λεπτά έναντι 4′ του μαύρου), αλλά από τους δύο, ο λευκός είναι υποχρεωμένος να νικήσει, ενώ στον μαύρο αρκεί και η ισοπαλία.
